شهر دبی

خود را کم کم به دست فراموشی بسپارند. در جامعه ای که همه چیز در وهله اول از زاویه اقتصاد نگریسته می شود، آموزش زبان و ادبیات و فرهنگ جوامع دیگر نیز فقط در صورتی ترغیب می شود که در قلمرو سود و سودا شهر دبی بتواند جایی برای خود باز کند. امروز اروپا و آمریکا محور اصلی سیاست و تجارت چین اند. پس از آن کشورهایی چون کره و ژاپن و مالزی و اندونزی قرار دارند و آنگاه نوبت به شبه قاره هند میرسد و سپس کشورهای عربی و در نهایت ایران که اعتبار زبان و فرهنگ آنها در چین تور دبی نوروز 95 صرفاً به اندازهٔ سودی است که می توانند به کیسهٔ اقتصاد این کشور اسرازیر کنند. از این که بگذریم، هر دولتی که بخواهد در نۂ زن ادبیات و فرهنگ کشورش باشد بی تردید باید از جیب خود مایه بگذارد.

چنان که در مورد زبان و ادبیات فارسی، دست کم در دانشگاه پکن، این تلقی وجود داشت که گویی ایرانیها موظفند بخش فارسی آن دانشگاه را به لحاظ مالی حمایت کنند. حتا یک بار به من هشدار دادند که اگر دانشگاه تهران کمک مالی خود را قطع کند از شمار اتاقهای بخش فارسی خواهند کاست. بخش فارسی دانشگاه پکن دارای سه اتاق بزرگ در طبقه دوم دانشکده زبانهای شرقی بود. یکی از آنها به استادان بخش اختصاص داشت، از دیگری به عنوان کلاس درس و گاه تالار پذیرایی استفاده می شد، بر در اتاق سوم که روبه روی آن دو اتاق دیگر بود تابلوی «مرکز پژوهشهای فرهنگ ایران» به چشم می خورد، اما عملاً تبدیل شده بود به کتابخانه ای با حدود سه هزار جلد کتاب که عمدهٔ ان هم به دست و هزینه ایرانیها تهیه شده بود. از این کتابخانه تقریباً استفاده ای نمی شد. روزی که برای نخستین بار به آنجا رفتم دیدم که لایهای از گردوغبار همه جای آن را پوشانده است. معلوم شد که کسی حتا به فکر نظافت و نگهداری کتابها هم نیست. یادداشتهای پکن نمونه های زیبایی از آثار هنری ایران، اعم از مینیاتور و خوشنویسی